Dünyam: Şiirlerim

Umut

[geri git]  [< önceki]  [sonraki >]

En çok kendi ile konuşuyor, 

Dönüp duruyor, 

Soruyor, 

İnsan. 


Tek kapıya kalınca mesele, 

Su üstünde yürür, 

Belki... 

İnsan. 


Telaşsız, son bir can havli, 

Biraz buruk, biraz kederli... 

Şüphe batıyor, umut kalıyor. 

Biliyor insan...




Ahmet Soylu, 26 Ocak 2025, Oslo, NorveçTüm telif hakları Ahmet Soylu’ya aittir.