En çok kendi ile konuşuyor,
Dönüp duruyor,
Soruyor,
İnsan.
Tek kapıya kalınca mesele,
Su üstünde yürür,
Belki...
İnsan.
Telaşsız, son bir can havli,
Biraz buruk, biraz kederli...
Şüphe batıyor, umut kalıyor.
Biliyor insan...
Most of all, speaks with oneself,
Round and round turns,
Asks,
Human.
When all is left to a single door,
Walks upon water,
Perhaps...
Human.
Without haste, in one last stir of life,
A little bruised, a little sorrowful...
Doubt sinks, hope remains.
Knows, Human.